gece bir türlü uyuyamadım.aklıma geldi ya ,ne yapsan nafile... tamam dedim kendime yat uyu sabah olunca yaparsın dön dön sabaha karşı anca...uyanır uyanmaz.bebelere olan sorumluluklar yerine getirilip,oturuldu başına.ama ne heyecannnn.sahi sizde yapacağınız işin başına geçerken kalbiniz yerinden çıkacakmış gibi oluyormu?nefesinizi tutup ,dudaklarınızı kemiriyormusunuz farketmeden sonuca ulaşana kadar....bende haalll böylee.neyyyseee.kızımın badisini aldım nasıl bişey olsun,ne renk kumaş olsun derken yine elim o puantiyeli kumaşa gitti.şunu söylemeliyim kii ben kendimi bildim bileli bir puantiye aşkı vardı bende...
badiye karar verince,pantalonda kuzuma şule yengesinden hediye, dar paça pantalonunada ufak bir dokunuş iyi olur diye düşündüm,takım olsun niyetiyle ..kuzucuk okuldan gelince süpriz olacak:)..bakın bakalım ilk aplike işini becerebilmişmiyim...bu arada herkesin kandilini kutluyorum.rabbim hakkı ile geceyi geçirenlerden etsin herkesi.sevgi ve dua ile.....
